DAULAT NAN DIJUNJUANG DARI RENDAH HATI

 DAULAT NAN DIJUNJUANG DARI RENDAH HATI

Di balai nan batungkuik,

Di laman nan balapangkan,

Kito berhimpun manjunjung adat,

Maninggikan marwah, mamuliakan daulat.

Bukan takhta nan mambuek raja dimuliakan,

Bukan mahkota nan mambuek kerabat diagungkan,

Tapi adab nan dipakai saban laku,

Budi nan dipeliharo saban waktu.

Nan kuriak iyolah kundi,

Nan merah iyolah sago,

Nan baik iyolah budi,

Nan indah iyolah baso.

Itulah pakaian orang besar,

Itulah perhiasan nan indak lapuak,

Karano baso nan elok mamaut hati,

Budi nan baik mamagari kuaso.

Tinggi tampak jauah,

Rendah tampak dakek.

Nan tinggi indak mamutuskan hubungan,

Nan rendah indak mambuang hormat,

Kerabat nan beradat bak payuang nagari,

Menaungi tanpa manindieh.

Gadang jan malendo,

Tinggi jan manindieh.

Padi nan barisi tunduk ka bumi,

Air nan dalam tampak tenang.

Itulah adat nan bakato diam,

Nan arif dipahami, nan tuluih diraso.

Moga-moga daulat tatap dalam adab,

Marwah basandi budi nan elok,

Supayo nan dirajo indak ka hilang adatnyo,

Nan dimuliakan indak lupo diri.